نظرت چیه ؟

مرکز هم فکری و انتقال تجربه

همین الان ثبت نام کن و از ما باش

ثبت نام

توجه : وارد کردن هر دو گزینه ایمیل و موبایل اجباری نیست فقط یک مورد کافی است.

پرسشنامه

کد امنیتی

تغییر

یاد آوری کردن کلمه عبور

چنانچه رمز عبور خود را فراموش کرده اید ایمیل خود را وارد کنید تا اطلاعات حساب کاربری برای شما ارسال شود.

یاد آوری کلمه عبور به وسیله موبایل

یاد آوری کلمه عبور به وسیله ایمیل

ذهنیت مایکروویوی

ذهنیت مایکرو ویوی

در گذشته های نه خیلی دور، ما بسیار صبورتر بودیم. وقتی دلتنگ عزیزی می شدیم که دور از ما بود، نامه ای می نوشتیم و بعد از آن، هفته ها چشم به راه پستچی که جواب نامه را بیاورد.
وقتی می فهمیدیم نوزادی در راه است، باید ماه ها به انتظار می ماندیم تا بدانیم نوزاد دختر است یا پسر؟ 
در آن روزها غذا باید آرام آرام روی شعله ملایم آتش می پخت. صبوری می خواست تا پخته شود. حتی گاهی اوقات غذا را از شب قبل بار می‌گذاشتیم. 

این همه انتظار ما را صبور کرده بود. یاد گرفته بودیم رسیدن به هر محصول و نتیجه ای نیازمند زمان است.
می دانستیم برای رسیدن به یک «رویداد» باید «روندها» را طی کرد. و «فرآورده ها» پس از طی «فرآیندها» به ثمر می نشیند.

امروزه اما، به لطف رشد برق آسای تکنولوژی و تغییرات سریع و گسترده، عجول شده ایم. اطلاعات و پیام هایمان را در لحظه منتقل می کنیم. غذایی را بیشتر می پسندیم که زودتر آماده شود. شتاب و عجله ای که جایگزین تانی و درنگ شده؛ بیماری است که امروزه گریبان ما را گرفته است. چه در زندگی شخصی و چه در زندگی اجتماعی و شغلی. بیماری که ماکسول  آن را  «ذهنیت مایکرووی» نامیده است. 
 یک شبه ره صد ساله را رفتن دامن زندگی، کسب و کار و کشور ما را هم گرفته است.



نظر دهی

برای نظر دهی باید وارد سایت شوید. با تشکر